Voor alle liefhebbers, hier de lyrics van mijn eerste nummer "Opium of the People (Why don’t you fight along?":

Opium of the people (why don’t you fight along?)

VERSE 1

Staring blankly ahead,
making my way downtown.
trying to find some life,
between passenger cars and some neon lights.

it seems we’re out there
just havin’ fun and wastin’ time
Not thinkin’ bout’ our future and
children, who will pass in time.

VERSE 2

While the leader talks away,
’bout his ideas of wealth and peace.
trying to hide his fakeness,
by acting though and talking cheap.

it seems we’re out there
just listening and feeling dumb.
Not thinkin’ ’bout our own choice,
just sitting there, becoming numb.

CHORUS

Donxb4t you believe,that if we use our voice, as one.
That this would be a better place, for you and me, and everyone.

It’s just about choices, and coming up strong.
I’m fighting for our freedom, why don’t you fight along?

VERSE 3

We don’t like anger,
we don’t like war.
Why don’t we use our voice,
we’re humans after all.

So drop your weapons,
pick up your will.
tell them what it’s about,
make them take this bitter pill.

CHORUS

Donxb4t you believe,that if we use our voice, as one.
That this would be a better place, for you and me, and everyone.

It’s just about choices, and coming up strong.
I’m fighting for our freedom, why don’t you fight along?

OUTRO

We’ll marsh through the ages,
we’ll marsh through time.
Until we won’t be ignored,
even if we die.

Fight along now, fight along
Fight along now, fight along
Fight along now, fight along
and we’ll build this place at once (x2)

Hope you’ll enjoy en er volgt snel meer!

greetz,

Ralph

Hallo allen!

‘t Is weer lang geleden dat hier een verhaaltje heb neergezet, maar ik pak de draad weer op. Ik had er gewoon geen zin meer in en ondanks dat iedereen me nu dankzij deze weblog kent heb ik maar even een pauze genomen. Het werd eentonig en saai, doordat er niet veel meer dan alleen verslagen van zuippartijen op deze site stonden. Deze traditie wil ik desondanks dat het nogal saai begint te worden best doorzetten, vanwege groot succes, maar ik wil ook andere dingen bloggen. Misschien korte gedichtjes, dingen die me dwarszitten of gewoon eens een dom bericht tussendoor.

Verwacht hier nu geen gigantische verhalen over bijvoorbeeld vakanties als Ameland, want daar begin ik niet aan. Het enige wat ik nog daarover kwijt wil is dat is gebleken dat Gerwim een hele emotionele jongen is die niet alleen goed is in het versieren van meisjes, maar ook in het houden van diezelfde meisjes. Verder is hij erg goed in het gooien met pizzapunten en tuinstoelen.

Tot zover deze ongein, jullie horen snel weer van me via deze weblog.

tot die tijd, hou em’ in de broek…

Groetjes,

Ralph

Beste vrienden en vriendinnen,

Onze schoolleiding van het WLG houdt nu al 1 hele maand het praatje dat er een bepaald patroon in onze schoolfeesten zit. De feesten van onze school zouden alleen maar gebruikt worden om te drinken en dat zou ten eerste het feest niet ten goede komen en ten tweede de reputatie van de school naar de knoppen helpen. Ik moet deze buitengewoon zeer betrokken schoolleiding – ahum – gelijk geven wat het zuipen betreft. Maar dat patroon snap ik niet helemaal. Elk feest is weer anders: andere mensen, meer of minder drank, dus dat patroon moet nog maar eens zwart op wit aan mij voorgelegd worden, want als op deze manier een alcoholisch schoolfeest door onze neus geboord wordt dan zou ik dat betitelen als ronduit kinderachtig. Nee, de schoolleiding, daar heb ik het op dit moment niet zo mee. Een patroon..ja hoor, drink er nog maar xe9xe9n.

Ik persoonlijk heb wxe9l een xe9cht patroon ontdekt. Tijdens het uitgaan nog wel! Mijn patroon zou ik graag de mooie titel "Het stap-patroon" willen geven, omdat het een patroon is dat van toepassing is op ons (om de) wekelijkse avondje stappen. Wat voor een patroon is dit? Simpel. Het is een opsomming van terugkerende fenomenen die me elke week bij het stappen steeds weer opvallen. En dat is dus niet 2 of 3 keer. Maar echt, bijna altijd. Zo nemen wij altijd de 11:37 bus en komen dus ook bijna altijd om dezelfde tijd aan in de stad, altijd bij de A-Kerk. Wat de aankomsttijd precies is mag Joost weten, want welke lul kijkt nou op zijn horloge als ‘ie rond 12′en uit de bus stapt? In elk geval, stap 2 is dan natuurlijk snel gezet: het zuipen in de 3 of in een ander cafxe9 (bijv. de doos) kan beginnen. (Natuurlijk kun je stap 2 overslaan als je al veel hebt ingedronken zoals Albert, maar wij raden desondanks altijd stap 2 aan.) Na stap 2 komt stap 3, ja hoor. Stap 3 is in "ons" hoekje gaan staan aan de draaibar in de 3. En daar begint het mooiste van de avond: dansen, losgaan, maar vooral, kijken!

Ga gewoon maar eens kijken: Wie zijn er allemaal? Wat doen ze? Is dit typerend voor diegene? En als je de informatie van een paar avonden optelt en ze bij deze vorige stappen, die ik hier boven uitgelegd hebt, gooit, dan heb je mijn patroon. Want het is xe9lke keer hetzelfde, met dezelfde personen. Misschien de ene keer in een wat ergere vorm dan een andere keer, maar goed, de gelijkenis is treffend. En die gelijkenis vind ik niet positief.
Zo staat de helft van onze groep al aan de terugweg naar huis te denken, een groep waar ik soms ook wel toebehoor. En dat is natuurlijk geen goede zaak. Je gaat immers uit, om weg van huis te zijn xe9n het is veel te duur om even ‘s avonds naar Groningen te rijden en weer terug te tuffen in een taxi, met als stompzinnige reden dat je even een frisse neus moest halen.
De andere helft gaat flink los en denkt na een uur of 2: "Nou, der is hier ook geen ene flikker aan! Geen lekkere mokkels/kerols die naar me toe komen! We kunnen net zo goed gaan!." Maar deze groep zegt dat nooit, want ze weten dat weggaan geen optie is omdat het nergens op zou slaan. Hetgeen ik hierboven al beschreven heb.

Kortom, tot zover mijn geweldige zeikverhaal. Het opkroppen leek me geen goede zaak en daarom heb ik mijn gedachtes over ons stapgedrag maar even goed beschreven en ik denk ook dat velen hierin iets zullen herkennen. Ik ga dus ook echt niet al onze stapavonden meer beschrijven omdat ten eerste het patroon nu al wel uitgelegd is en ten tweede omdat er de laatste tijd eigenlijk niet meer echt toffe avonden bij zaten. Tenminste, zo voelde het. Totdat het vakantie werd…!

Krokusvakantie, ik kon het eigenlijk niet geloven, ik was zo toe aan vakantie en nou was het alweer zo ver, ik werd op mijn wenken bediend. Al dat gezeik op school ook altijd over de schoolfeesten en dan ook nog dat vreselijke Grieks waar ik me mateloos erger in de les: iedereen doet er namelijk xe9cht z’n best.  En als je dan ook nog een dom onderbouwfeest moet regelen en tegelijkertijd grote onenigheid hebt binnen je muziekbandje, tja, dan voelt het toch heel lekker, een weekje vrij. Helaas is die week nu bijna ten einde, maar ervan genoten heb ik nu al. Het was zo’n vakantie waar zeg maar alles wel in zit: gezelligheid, vriendschap, daarbij de nodige hoeveelheid bier en een oplossing voor mijn problemen.

Maandag was eerst niet zoveel soeps maar ‘s avonds werd toch maar bij in huis voor een pokersessie afgesproken. Dit mondde uit in de zoveelste domme kutgrap van Renxe9 waar iedereen collectief dubbel om lag, behalve Judith. Zij vertrok terstond en ik heb haar niet eerder weer gezien als vrijdagmiddag, warempel had ze nog een glimlach op haar gezicht ook, wat ik wel mooi vond. Gek genoeg leek het er na maandag helemaal niet echt meer op alsof het een toffe vakantie zou worden, ik zou alleen donderdag nog gaan stappen met wat klasgenoten, maar ach, dat waren niet zulke stappers dus dat zou wel weer een beetje slap lullen worden. Niet zulke mooie vooruitzichten dus. Totdat Renxe9 zelf ook een patroon ontdekte: woensdagmiddag in welke vakantie dan ook zaten wij met een bepaalde groep altijd een biertje te drinken in de 3 gezusters. Het leek Renxe9 dan ook een leuk idee om dat weer te doen en zo geschiedde het. En na de nodige halve liters leek mijn vakantie dan toch al meer dan geslaagd. Dit gevoel werd nog meer versterkt toen die gekke Gerwim Timmer 30 euro uit een gokkast trok en ons een rondje gaf. Sindsdien is Gerwim verslaafd, maar dat terzijde.

Donderdag begon eigenlijk nog niet eens zo slecht, ik kon me verheugen op het feit dat Renxe9 ook mee zou gaan naar de stad en dat het dus niet zo’n dooie boel zou worden. Tijdens voetbaltraining werd dat gevoel al iets minder behagelijk: Renxe9 had zich ziek gemeld terwijl onze trainer hem net had zien fietsen en diezelfde trainer had de pik op mij die avond, waarschijnlijk vond ‘ie mijn nieuwe kapsel niet zo gaaf, ik zou anders niet weten waar het aan heeft gelegen, want ik was niet de enige met fouten. Maar goed, na training snel naar huis, douchen, mooi maken, je kent de hele routine wel. Daarna op de fiets gesprongen, vergezeld door mijn kratje heineken, op naar martijn.
Aangekomen bij Martijn had ik nog steeds de hoop dat Renxe9 er zou zitten maar niets was minder waar. En toen Renxe9 door de telefoon aangaf dat ‘ie te brak was om te komen knapte mijn grote zeepbel en ik realiseerde me dat ik zonder mijn kameraad moest losgaan en met mensen van een gymnasium leek dat niet te kunnen. Maar ook in dit geval bleek dat niets, maar dan ook echt niets, minder waar was. Want wat was het mooi met die mensen uit mijn klas en ik weet eigenlijk niet eens hoe snel we dat nog eens moeten doen.

Het begon allemaal met het indrinken en frituren bij Martijn. Jeffrey had z’n moeder namelijk zo gek gekregen om ons te voorzien van anderhalve zak patat en een aantal frikandellen. Ook had ze er speciaal voor Jeffrey een kroket bij gedaan, want blijkbaar vond hij dat een stuk lekkerder. Toen hij even later zijn kroket van het bordje af zag glijden moest hij er toch aan geloven en nam hij maar een frikandel. Maar helaas voor de kapotte kroket had Jeffrey nog meer honger en ook het flatterige stuk paneermeel gevuld met ragout werd weggehaffeld. Om even voor twaalven stond onze bestelde taxi voor de deur en waren we op weg naar de stad. Ik had voor mezelf allang beslist dat ik mijn klasgenoten zou opzoeken zodra ik daar de kans voor had. Zo gedacht, zo gedaan. Ik kwam erachter dat ze zich in de tequillabar ophielden. Na een bezoek aan de wc zocht ik ze op en mijn verwachtingen werden geheel teniet gedaan door wat ik daar zag. Ik had een stelletje rustige gymnasiasten verwacht met een halve liter in de hand. Nou zat ik er niet ver naast, want dit was ook wel het geval. Waar het niet dat mijn kameraden en vriendinnen ook in Zuidwolde al hadden zitten tanken! De sfeer was meteen al geweldig! Douwe bood me gelijk een halve liter aan en ach ik was zelf ook in een goede bui dus ik kocht meteen 2 witte wijn voor de meiden. De gesprekken kwamen los en Hilko en ik bespraken vanalles en nog wat. En zo kwamen we ook op het punt van Marieke, een meid uit mijn klas: Ik miste haar! Ze zou er toch ook zijn? Hilko legde me samen met Foppie uit dat ze met ene jongen van haar werk mee was. Dit kwam me erg raar voor omdat ze normaal altijd zo’n rustig meisje was. Gelukkig werd me ook duidelijk gemaakt dat het om een puur vriendschappelijke relatie ging: "ze vind hem niet zo leuk hoor" zei Foppie tegen me toen ze de verwarring in mijn ogen zag. Gek genoeg kwamen de twee hoofdrolspelers later doodleuk hand in hand aanlopen. Met de armen om elkaar heen geslagen bestelde de twee wat te drinken. Ik vroeg nogmaals: "vinden ze elkaar echt niet leuk?" Waarop ik weer te horen kreeg dat dit niet het geval was: Marieke had gewoon iets te veel wijn gehad en daarom was ze zo losjes. Ach ja dat kon ik ook wel begrijpen. Maar toen de twee voor mijn neus de lippen tegen elkaar drukten kreeg ik in de gaten dat het wel om heel veel wijn moest zijn gegaan. Dit was hxe9t voorteken dat dit een geweldige avond zou worden. Iedereen was superlosjes en op de verhoging bij de draaibar liet ik de jongens van het bierteam even zien dat losgaan xe9cht wel mogelijk is zonder Renxe9: Je moet het alleen even willen zien en gelukkig zijn mijn ogen geopend.

Na de nodige danspasjes wou Johanna wel heel graag even in de Vera kijken, ze was klaarblijkelijk allang vergeten dat we die week ervoor nog zo hadden zitten bekvechten om een valse noot. Ik wist trouwens dondersgoed dat er niets te doen was in de Vera, maar toch gingen Hilko en ik doodleuk de kelder in om een biertje te pakken. De dames voelde zit ietwat genaaid maar toen we eenmaal weer aan de praat waren geraakt vonden ze het ook niet meer zo erg. Daarna op naar de Vlaamsche Reus, een kroeg waar ik nog nooit van had gehoord. Het bleek een beetje een studentenkroeg te zijn, maar wel een hele vette studentenkroeg: cola beerenburg 2,50. En ook hier kwamen de gesprekken weer op gang, het hield gewoon maar niet op met mooi zijn. Zelfs toen martijn mij om kwart over 3 belde dat ze naar huis gingen. Ik persoonlijk had hier helemaal geen zin in, dus nodigde ik ze uit om iets te komen drinken in de Vlaamsche Reus. Daarna wouden ook zij niet meer weg. Zelfs niet toen ik als enige de Shadrak in kwam en daar losging op de paal die in het midden van de dansvloer staat. Het plaatje was gewoon perfect: de dames hadden lol, de jongens vonden het prachtig en het was gewoon supergezellig. Toch jammer dat de tijd dan zo vliegt.

Ik had net mijn vrienden uitgezwaaid en ik zat alweer bij Linde aan de rode wodka/red bull. Want nu waren de jongens uit Aduard niet meer weg te slaan uit de stad. Uiteindelijk lukte dat wel en namen we de taxi om kwart voor 5. Waardoor ik om 5 uur in mijn bedje lag. Moe, maar heel erg voldaan.

De volgende ochtend doe je dan je ogen open en dan kom je tot de ontdekking dat het vrijdagochtend half 12 is. Je zet dan met je brakke hoofd de computer aan en msn op afwezig. Je smeert dan een broodje en kleed je rustig aan. Er gebeurt daarna echt helemaal niks, zoals dat hoort op je brakdag in de vakantie, tot aan half 2. Opeens duikt Renxe9 op op msn: "hxe9 mennes! ga je mee naar de 3? m’n vriendin en Annie komen ook en misschien krijgt Judith vrij van haar werk! kan wel eem’ tog?". Je hebt dan echt geen bedenktijd, je zegt gewoon ja. Je haalt supersnel een potje gel van de kapper en springt op de fiets om dan samen met Renxe9 veel later dan de afgesproken tijd weg te fietsen. En op deze manier word je vakantie mooi. Je kunt natuurlijk op je bureaustoel weg gaan zitten roesten op een vrijdag, maar waarom niet gewoon even iets drinken in de stad? En na een hoop gepraat en gezuip ga je dan wxe9xe9r voldaan richting huis. Waar je de volgende dag weer mooie verhalen hoort over schoenen die uit zijn gegaan en de grote zoektocht ernaar enzovoorts.

En dan nu, om deze log even af te sluiten met een mooie uitsmijter: Je kunt overal eigenlijk wel een patroon in zien en je kunt bij elk van deze patronen je eigen gedachten hebben. Zowel positief als negatief natuurlijk. Maar is het niet veel mooier om zelf patronen te ontdekken? te crexebren? Deze vakantie is mijn zelfontdekte patroon, een patroon wat alles bevat waar ik gelukkig van word. Vooral de warmte en gezelligheid van verschillende mensen om me heen, dat is iets wat geen mens mag ontberen in zijn/haar leven. Dus vrienden en vriendinnen? Wat zeggen jullie er van? Is het vakantiepatroon bij deze goedgekeurd?

Alvast bedankt voor deze mooie week.

Groetjes,

Ralph

Wat een vakantie heb ik achter de rug: Veel gezelligheid, kaartspelletjes en bier. Kortom 2 zeer geslaagde weken, om met plezier op terug te kijken. Er waren echter ook een paar kleine dieptepuntjes: Onze tuin werd tot 2 keer toe omgedoopt tot eigen terrein.

Het begon al op de dinsdag in vakantieweek 2: verjaardagsfeestje van Judith, de nicht van Renxe9, ze werd negentien en was dus nu echt de titel "oppertokkie" waardig. Om negen uur mocht het kratje amstel aangebroken worden en natuurlijk lieten wij deze kans niet onbenut. Van alle aanwezig dronken er zo’n 6 mee als ik het mij goed herinner: Renxe9, G-J, Timmer, Stepjes, Louwe en Judith – waarbij ik mezelf niet meereken wat dat spreekt voor zich. Al gauw werd dit o zo gezellige verjaardagsfeestje gewoon een ordinaire zuippartij (hoe kon het ook anders hoor ik je denken.). Helemaal toen het 2de kratje z’n ondergang tegemoet ging. Binnen no-time was iedereen zo lijp als een….euhm – een.. – een..lid van het bierteam..! En de verhalen over oud en nieuw kwamen weer boven drijven. Wie wat had gedaan, wie te veel had gezopen en ga zo maar door. Maar dat ene misdrijf, kwam niet aan de orde, nouja, misschien wel, maar niet in een mate waarvan ik dacht dat het goed besproken werd. Timmer had namelijk, mijn tuin, eigen terrein gemaakt.

Toen ik de ochtend na oud en nieuw mijn bedje verliet om een broodje te gaan eten, wou mijn moeder graag weten wie dat in de tuin had gezet. Ik vroeg verbaasd: wat?. Het scheen dat, zijn belofte nakomend, Timmer een bord van voor de oude rabobank op een zodanige manier had verplaatst dat ‘ie nou in onze tuin stond. Timmer en kornuiten: Jullie worden bedankt! . Gelukkig kon iedereen de humor van het hele schouwspel er wel van inzien en m’n ouders verwijtten me gelukkig niets. Het bordje, met als opschrift "EIGEN TERREIN" had als doel bij de rabobank, de parkeerplaats onparkeerbaar te maken, de bank wordt nu immers bewoont door 2 mensen die verhuist zijn uit de randstad. Het bord had bij ons in de tuin niet echt een functie, onze tuin was al bij voorbaat onparkeerbaar – daar hadden we echt geen bord voor nodig. Maar toch, het geeft aan hoe behulpzaam de jeugd van tegenwoordig is.

Het verjaardagspartijtje van Judith werd doorgezet op het schoolplein van de Goeman Borgesius school, bij ons in het dorp. Ikzelf ben om 12 uur naar huis gegaan en heb dus niet meegekregen wat daar is gebeurd, maar ik heb zo mijn bronnen. Timmer schijnt naar een gefrustreerde omwonende geroept te hebben dat ze over een paar uur wel weg zouden zijn, hij begreep ook wel dat er mensen waren die de volgende morgen weer moesten werken. Renxe9, verstandig als hij is, maakte er maar een paar minuten van, maar natuurlijk was dat niet erg geloofwaardig. Renxe9 was naar eigen zeggen namelijk pas om half 3 thuis.

En als je dan vakantie viert is het ook een keer voorbij. En naar mate dat moment dichterbij komt, komt ook het besef in je op dat je deze geslaagde vakantie in stijl moet afsluiten. Dat moest dan de laatste zaterdag van de vakantie gebeuren: we gingen weer eens op stap, een orginelere manier had ik zelf niet kunnen verzinnen.

Grote paniek rond 9 uur, we MOETEN en ZULLEN indrinken, maar waar en wat drinken we dan? "Mennes" had geen zin om 7 man in ze huis te hebben, buiten zitten was geen optie want het regende pijpenstelen op dat moment en dan nog: we hadden geen bier op 9 flesjes van rene na en met het bierteam erbij, zet dat geen zoden aan de dijk. Na wat gelach en vooral gezuip moesten we echt richting het huis van Renxe9, daar wachte in eerste instantie een heerlijke halve worst op ons. Die we ons dan ook goed zouden laten smaken. Waar het niet, dat juist toen we de eerste hap wouden nemen albert samen met zijn moeder (die ons heen zou brengen) en de hele meute, voor de deur stonden om ons op te pikken. De worst moest maar mee de auto in en – hoppa – het avondje uit was begonnen.

Eenmaal in de stad was het direct weer zoeken naar de ingang van de 3, waar toevallig ook de rest van de groep, die met een andere auto was gebracht, stond. Direct werd er binnenin de 3 gezusters een "hokje" bemachtigd waar weer het nodige bier werd weggetankt. Iedereen was daarna lijp genoeg om naar boven te gaan, dus dat deden we, want het bierteam, gaat altijd naar boven. In de grote draaibar zag ik direct een hele horde leuke mensen. Lisette was aanwezig en Marieke en Meyke huppelden ook vrolijk rond. Renxe9 was direct ook bezig met diverse activiteiten die niet nader toegelicht hoeven te worden en ikzelf danste met een ieder vrouwelijk persoon die daar zin in had. Na een tijdje gedanst te hebben had iedereen eigenlijk best wel honger, dus moesten we naar de "nep-febo". Ik hoefde niet echt iets te hebben voor mezelf maar je vind het lullig als je ze alleen laat gaan, dus je gaat mee. Dat had ik beter niet kunnen doen. Alles ging goed totaan de "terugreis" naar de 3 gezusters: Renxe9 liep samen met ik geloof Judith vooraan, ik wou een sprintje trekken om ze bij te halen, want ik moest waarschijnlijk iets heel nuttigs zeggen. Op het moment dat ik mijn sprintje inzet neemt Timmer een iets txe9 grote stap en beland mijn voet achter zijn been. Ik val, bezeer mijn knie en iedereen maar lachen! ‘K heb TImmer toen maar een hand gegeven, weet ik ook eens hoe hij zich voelt als hij weer eens niet serieus genomen wordt.

Nu heb ik wel een beetje een dis geprobeerd te geven met het voorgaande stuk, gericht aan Timmer. Dit natuurlijk omdat ik stinkend jaloers op deze jongen ben. Zonder enige eigen inbreng zoent hij met een best wel knappe meid. Daarom dames en heren doen wij graag collectief ons petje af voor Gerwim (ja dat is zijn voornaam) Timmer. Goed gedaan jongen.

Een taxi regelen lukte zoals gewoonlijk niet echt, de ene vroeg 70 euro voor een ritje aduard (zat vast iets verkeerds in z’n eten) en de ander kon echt geen 5 mensen in z’n auto hebben. Taxichauffeurs zijn soms zulke mierenneukers, maar dat geldt niet voor de meeste. De taxi waar ons oog uiteindelijk op viel bleek een zeer grappige taxichauffeur te bevatten. 20 euro naar aduard met 4 personen, daar stonden onze oortjes wel naar. Renxe9 vond het ook prachtig, die jongen was helemaal in z’n element omdat snoop doggy dog uit de speakers knalde.

Ik ben maar gelijk bij mijn huis uitgestapt, ik had het ff gehad met al dat gefeest, ik moest en zou neerploffen in m’n bedje. De rest moest zonodig nog even bij de brug zitten. Maar iets zegt me dat ze daar niet zijn blijven zitten. Want toen ik vanochtend wakker werd, moest ik aan dat liedje van Byoncxe9 denken (en dat terwijl ik geen RnB luister), Dxe9ja Vu. Het bordje was terug maar nu in gezelschap van een stoelje (bij de bakker weggejat) en een oude wieldop. Mijn ouders waren er nu niet zo gecharmeerd van. Ik beschuldigde gelijk Timmer weer van dit vreselijke misdrijf, maar zo bleek, onterecht! Want Oppertokkie en haar hulptokkie m.a.w. Judith en Renxe9 en natuurlijk de rest, want vele handen maken licht werk, hadden me dit geflikt. En zelfs de tuin van Timmer bleef niet ongeschonden, zijn tuin had als versiersel een mooi vogelhuisje gekregen.

Kortom, een geweldige avond, veel gelachen, veel gedanst en een zere knie.

En owee als je in onze tuin komt, ’tis eigen terrein.

Ralph

3 -3 tegen de heracliden. Dat was wat we die ochtend hadden gepresteerd. Niet slecht opzich, maar niet om over naar huis te schrijven. Vooral ook omdat we die zaterdagavond lekker met de groep zouden gaan bowlen, dan pak je toch liever van tevoren die 3 punten. Gelukkig was er die avond, dat we los met loof zouden gaan, geen sprake van een te neergeslagen sfeer. In tegendeel: het was supergezellig en als je de score tegen de heracliden zou afleiden afgaande op de sfeer in het bowlingcentrum, dan zou 7 – 0 niet eens zo’n gekke schatting zijn geweest.

Anekdotes van Loof, over hoeren en andere onkuise zaken, werden met luid gejuich ontvangen en de opmerking over Renxe9′s warme kleding is ook in ons achterhoofd blijven hangen. Kortom, het was een heerlijk avondje stappen. Het bleek dat ikzelf mxe9t bier beter kon bowlen dan zonder en gek genoeg had roel een beetje een off-day, misschien omdat hij mxe9t bier juist minder goed gooide. Timmer was van nature al een niet te redden ramp, maar dat gaf niet, want als hij dan een kegel raakte was hij ook weer tevreden en trok de meest mooie gezichten. Waarvan wij dan wel weer konden genieten. Na een portie bitterballen was het dan echt tijd om weg te gaan, tenminste, bij het bowlingcentrum: voor ons was de avond pas net begonnen.

Alsof we nog niet genoeg hadden gegeten werd koers gezet naar de FEBO. Als ik het goed heb onthouden at Renxe9 een speciaaltje, je weet wel, zo’n platgemepte frikandel met uitjes erin. Voor de belachelijk prijs van 1 euro 50. Ach ja, wat kan ik hem verwijten, ik heb in een duister verleden eens 2 euro voor een nasischijf betaald. Renxe9 wist trouwens ook niet hoe snel hij dat ding naar binnen moest haffelen. Reden: Hij wist dat de 3 zijn deuren al uren wagenwijd open had staan en Renxe9 kon niet wachten om de tent weer eens onveilig te maken. Timmer verslikte zich bijna in zijn heerlijke kipburger toen hij doorkreeg dat ik en Renxe9 allang wegwaren. Hij had blijkbaar onze woorden niet opgevangen: hxe9, wij gaan naar de 3 hoor, ‘t was gezellig, mazzel! *weg*. Het enige wat voor die arme timmer nog reste was de taxi naar huis om de belachelijk vroege tijd van 2 uur.

In de 3 had ik mijn klasgenoten om 1 uur opgezocht, ze zagen er, in tegenstelling tot mijzelf nog redelijk frisjes uit. Ik voelde me buitengsloten door het feit dat zij wxe9l en ik niet een halve liter in me handen had, dus moest ik er weer zonodig eentje kopen. Dit deed ik natuurlijk ook. Een beetje zonde kwam ik later achter, ik was namelijk aan het einde van de avond zo nuchter als maar kon en gek genoeg goldt dat ook voor Renxe9. Mede daardoor was het hele uitgaan gebeuren na afloop een beetje mislukt. "Geeft niks, volgende keer wordt het weer mooi!", zo sprak Renxe9 en daar kon ik het niet meer dan eens mee zijn.

Ik wil niet meer woorden vuil gaan maken aan de avond van 9 december, dit mede omdat ik nog veel meer te bespreken heb en er dingen zijn gebeurd (dingen met pilletjes) waarover ik het niet wil hebben, mede omdat ik sommige mensen niet in de zeik ga zetten op deze site (tsja, sommige mensen hebben dat voorrecht). Onderwerpen die varixebren van a tot en met z. van "AAP-schoolfeesten" tot aan "zomaar een vrijdagmiddag".

Waar zal ik beginnen met die volgende onderdeel van mijn web-log van 28 december, er is echt veel gebeurd maar meneer (ikzelf) was te lui om het onderdeel voor onderdeel up te loaden naar deze log.
Laat ik maar beginnen met het feit dat de vrijdagmiddag vanaf nu echt een uitlaatklep gaat worden voor als je het ff niet ziet zitten op je school of hoe dan ook. Ik denk dat de sfeer die er op zo’n middag in de 3 heerst niet op een andere avond of middag gevonden kan worden.

De school is uit, toestweek zit erop of je voelt je rot omdat je iemand kwijt bent geraakt (bijvoorbeeld je vriendin heeft het uitgemaakt) of misschien wel dingen die spelen in je familie. Wat doe je dan? Zorgen dat je van het rotte gevoel afkomt, en dat doe je op vrijdagmiddag, ik beveel het iedereen aan. Ikzelf had een geweldige rotweek gehad, er kwam maar geen eind aan, en hoe heerlijk is het dan om los te gaan voor 5 euro boven in de draaibar. Renxe9 en andere mensen neem je gewoon lekker mee en hoppa daar ga je: alles van de week is omgezet in positieve energie en dan overdrijf ik niet.

Dan op 15 december dat schoolfeest van onze rhetorica regel groep genaamd AAP, ja, je moet toch een naam verzinnen en dit is lekker kort: geeft maar weer aan hoe lui we zijn op het WLG. Voor de verandering had ik Renxe9 maar uitgenodigd. Ik zie die jongen namelijk haast nooit hxe9 dat is jullie wel opgevallen als je deze site regematig bekijkt. Anyway, ik vond het allemaal wel best, beetje inkopen gedaan en maar achter de tap staan tijdens het feest. En wat een feest was het!! Geweldig, ik heb nog nooit zulke positieve reacties op een feest gezien! En dan mag je denk ik best een beetje trots opjezelf zijn. En dat waren we dan ook met ze allen. Renxe9 was ook zeer trots op ons, hij wist alleen niet op wie ‘ie trots moest zijn. Hij wist wel op wie ‘ie niet trots was, en dat was op die ene "sjap" die die al had gezien tijdens de nacht van 9 december, maar ik schudde hem hard wakker: wat hijzelf had gedaan was nou ook niet om van de daken te schreeuwen, maar ja, zo heeft een ieder wel eens wat, ook ik wel eens. Of niet Renxe9?

Nou dan ter afsluiting even een paar huishoudelijke medelingen:

Het jeugdhonk is opeens retegaaf, ik snap er niks van. Ik zag het altijd als een hok waar mensen hun motortjes gingen showen. het tegendeel is aan mij bewezen. Ik ben er nu 2 keer geweest en het is me twee keer uitermate goed bevallen. Het mooie aan het jeugdhonk is wel dat er xe9cht jeugdige jeugd komt en die zijn zo grappig! Ik heb in geen tijden zo erg gelachen om mensen. Er waren meisjes, en het is niet dat ik hun niet mag, maar ik zie nou al wat voor meiden dat gaan worden later. De mensen die het hebben gezien weten waarover ik praat. Maar om het even samen te vatten. Ga vooral nadat je fruitmanden vluchtig hebt rondgebracht naar het jeugdhonk, want dat is mooi. En mooi is goed. En goed is leuk en ga zo maar door. Gewoon gaan.

In de meeden zitten txe9 veel alcoholistische ouwe lullen, dat wou ik ook nog even kwijt en 1,70 voor een pot bier is schandalig. zo, dat is er uit.

En als allerlaatste nog een bedankje: Ingrid bedankt dat ik mocht liften toen me trapper er af lag, de eer die jou toekomt is niet te omschrijven (met wel een beetje een sarcastische ondertoon, maar toch).

Mensen, het beste en vanavond stappen? Ik wel!

Ralph

P.S. Renxe9 en Linde, kut dat jullie niet meegaan, sterkte!

Ongelooflijk! Niet te omschrijven gewoon! Er stonden weer txe9 veel vreselijk voorvallen in de krant. Zoals jullie wel gelezen hebben is Jesse (8 jaar) vermoordt, een meisje van 12 zuipt zich helemaal kapot en in de voetballerij wordt nog meer gescholden dan doordeweeks in een VMBO-klas. Waar moet het met deze wereld heen mensen? Als ik zulke dingen lees wordt ik daar niet vrolijk van en ik neem aan dat ik niet de enige ben die deze dingen ten zeerste afkeurd. Evenals ik het volgende zeer schokkend vond: Het Bierteam is zaterdag 2 december nxedet uitgeweest. Dat was echt de druppel die de emmer deed overlopen. Zoiets mag wat mij betreft in de krant. Natuurlijk zie ik ook wel in dat die moorden en schelpartijen erger zijn dan 1 avond niet stappen, maar dat we niet zijn gegaan is zowaar een mirakel.

Het had eigenlijk nog best gekund een avond stappen direct achter mijn sinterklaasviering aan, maar zelfs Renxe9 had beloofd thuis te blijven. Net toen ik het Dagblad van het noorden wou gaan bellen om dit nieuws door te geven riep mijn moeder dat er iets te eten viel beneden. ‘k Heb het toen maar laten varen, maar anders had het er echt in gestaan.

BIERTEAM VERGEET TE STAPPEN OP ZATERDAGAVOND door onze bierdrinkredactie.
voorzitter en penningmeester spreken van een zwarte dag.

Was mooi geweest niet waar?

Ralph

Er zijn zoveel dingen gepasseerd in mijn leven de afgelopen weken, dat willen jullie niet weten. Dat laatste heb ik geen boodschap aan want ik vertel het lekker toch.

Eerst was daar de Meeden, Martijn zal nu heel opgelucht zijn dat ik hier eindelijk iets over schrijf. De Meeden, het complex dat eigenlijk als centrum van alle activiteiten in Aduard fungeert. Zo ook nu. In de grote zaal was DJ Jan "House" z’n plaatjes aan het spinnen en verschillende jongens en meisjes, waaronder ik en mijn vrienden van het bierteam, stampten op de beat van o.a. Frozen flame. Vooral de jongens stampten er vrolijk op los en probeerden een blik op te vangen van een of ander mooi meisje. Je begrijpt het zeker al: de standaard disco avond. Niet dat dat negatief was, zeker niet. Iedereen vermaakte zich kostelijk net als in Den Horn. Zo ook bijvoorbeeld Lisette, zij was, net als in Den Horn helemaal los aan het gaan, 1 ding was anders, ze leek veel meer op mij te letten, wellicht heeft ze mijn web-log van Den Horn gelezen? Deze site blijkt dus echt ergens goed voor te zijn.

Peter Alink verdient hier ook een plekje, die jongen heeft namelijk z’n hele portemonnee-inhoud omgewisseld voor muntjes en is ze uit gaan delen. Als Peter voorbij kwam lopen moest je geluk hebben wilde je geen biertje of muntje in je hand gedrukt krijgen. Vandaar dit eenvoudige doch zo mooie eerbetoon aan Peter Paling, zoals Gerwim Timmer hem graag noemt.

Ik denk niet dat deze avond verder nog bespreking nodig heeft, het was gewoon een gezellige avond en ik wil van hieruit iedereen die er was en met mij heeft gefeest bedanken. Natuurlijk ook Arlette (of niet Lisette? :p).

Over Lisette gesproken: Ik heb kritiek op haar en een paar anderen geuit een paar week geleden, ik heb begrepen dat ze dat niet zo op prijs stelde, dus bij deze excuses, want je hebt het tegendeel van mijn kritiek bewezen.

Omdat het allemaal al weer zo lang geleden is dat ik eens een stukje heb geschreven is het niet zo verwonderlijk dat ik in de tussen tijd alweer weg ben geweest. Timmer gaf een feestje en ondanks mijn twee proefwerken die voor maandag stonden ben ik toch heengeweest – hoe kon het ook anders-.

Bij Timmer was het al meteen duidelijk dat het een vreselijke avond zou worden. Renxe9 en ik kwamen namelijk via de achterdeur en als je daar een krat bier neerzet is dat vragen om moeilijkheden. Met beiden een fles in de hand wandelden we doodleuk de kamer in waar we toch nog best hartelijk werden ontvangen. Gek genoeg was er geen raar commentaar van TImmer of we misschien niet direct twee flesjes hadden kunnen pakken, want vooraf had hij meegedeeld dat alle kratten leeg moesten en met xe9xe9n flesje tegelijkertijd schiet dat natuurlijk niet op. Zo dachten wij er ook precies over en binnen no time hadden we ook daadwerkelijk, met Frozen Flame op de achtergrond, twee potten bier in de klauwen.

Toen binnen de muziek van de goedkope karoakeset me de keel begon uit te hangen, kregen Renxe9 en ik een geweldige ingeving: laten we in de schuur gaan zitten. Het leek alsof iemand ons al had verwacht want er stonden zowaar 3 xe1 4 stoelen klaar. Door deze tactische zetelwisseling kwamen we er ook achter dat Timmer ons 2 kratten Hertog-Jan door de neus boorde. Ze waren misschien van z’n vader, maar dan nog, als je mocht kiezen tussen het bierteam en je pa, wat koos jij dan? Wij kozen overduidelijk voor mogelijkheid 1 en pakten gewoon een h-j’tje, na enige twijfel van mijn kant, maar uiteindelijk zag ik ook wel in, dat zo’n actie niet onbestraft kan blijven.

met toch wel een lichtelijk aangeschoten gevoel zijn we toen maar naar de bus gelopen. Met onze zwarte duivels in de hand sjokten we richting Frieschestraatweg waar weer zonodig herrie gemaakt moest worden. Geen probleem voor Leon de Groot die ook langs de grote weg stond: hij moest toch naar een hardhouse party.

Bij de A-kerk rolden we uit de bus en hoe we bij de 3 gezusters zijn gekomen mag joost weten, we kwamen er in elk geval. En het was mooi. Het was super zelfs. Er was namelijk bier. En bier en het bierteam is natuurlijk een gouden combinatie.

Er waren misschien wel wat rouwrandjes: een nasischijf van 2 euro en een hambuger van 2,50 (hoezo vervelend dat je niet meer kan lezen dat dat ding niet wisselt?!), ik heb denk ik wel op 20 tenen getrapt en ze waren allemaal vrouwelijk en zo waren er nog wel wat dingen te noemen…

Ik denk dat we allemaal dik tevreden kunnen zijn met deze avond en we zullen het snel weer doen, maar nu ff niet: Sinterklaas komt er weer aan, hij is weer in het land. Jammer genoeg moet niet Sinterklaas maar ik de surprises maken, dus tot over twee week, zelfde site, zelfde humor.

En als je het niet erg vindt, ga ik nu even met Grieks en mijn gitaar bezig.

Groeten,

Ralph

Beste mensen,

De reden waarom ik in plaats van een verhaal (of verslag, het is maar hoe je het wilt noemen) nu een medeling hier wil plaatsen is de volgende: ik krijg steeds vaker te horen, nu al 2 xe1 3 keer, dat ik dingen op mijn web-log zet die niet waar zijn of dingen die kwetsend zijn. Met andere woorden, men wil niet dat ik kritiek uit op andere mensen. Hierop wil ik het volgende zeggen: deze web-log heb ik niet gemaakt om mensen in de zeik te zetten of wat dan ook, hij is bedoeld om om te lachen, om lol te hebben. Dat is desondanks niet het enige doel van mijn log. Ik gebruik hem ook om mensen op scherp te zetten, na te gaan denken over wat ze eigenlijk doen. Ik ben vaak genoeg bekritiseerd en weet waar ik over praat, ik zal me dus ook niks aantrekken van de geluiden om mij heen dat ik hier kwetsend zou schrijven, het zet me alleen weer op scherp. Als ik dus over je schrijf dat je een lichte neiging hebt om iedereen om de nek te gaan hangen, betekend dit niet dat ik je niet mag of haat. Of als ik schrijf dat ik je gedrag vreemd vind of onprettig dan is dat niet omdat ik je een hufter of iets in die geest vind. Ik zet je op scherp en dat zouden jullie ook bij mij moeten doen. Doe xedk dom, zeg het dan ook, ik heb er iets aan. Als je echt denkt dat ik iets hier neer zet en de situatie niet juist verwoord, dan wil ik dat best veranderen, want kwetsen doe ik niet graag. Maar voor de volgende keer als je weer op hetzelfde feest bent als ik, ben je gewaarschuwd: het is op eigen risico, straks wordt je namelijk nog geconfronteerd met je eigen ego en dat zou misschien wel eens hele nare gevolgen kunnen hebben.

Groeten,

Ralph

Weblog van Ralph Mennes; Het dagelijks leven van een levendige tiener.

Goh, weer een verhaaltje geschreven op de zondagmiddag, waar zou het in hemelsnaam over gaan? Voor alle ralphmennes.web-log-kenners is het geen gok meer: Ik ben weer uitgeweest. Maar dit keer gingen de remmen los in Den Horn i.p.v. de stad.

Renxe9 en ik zouden officieel rustig aan gaan doen met bier en uitgaan, dat leek ons verstandig. Het was mijn idee, Renxe9 nam het maar met een korreltje zout. En uiteindelijk besloot ik dat dan ook maar te doen. Toen Renxe9 vroeg of ik mee wou naar het Hornhuis zei ik vrijwel meteen en natuurlijk: ja.

Eerder die dag had ik 2 cheeseburgers soldaat gemaakt na een zwaar bevochten 5 – 1 overwinning op Middelstum A1. Ik speelde al wel iets beter dan de wedstrijd van vorige week, waarin ik een niet hogere beoordeling haalde dan: een natte krant. Het was nog steeds verre van goed, maar met 15 punten uit 8 wedstrijden mogen we niet klagen. Door het verlies van 2 andere ploegen staan we nu zelfs 3de in de competitie. Het tij is gekeerd. Na al mijn waardeloze voetbalseizoenen met nederlagen als 21 -1 en 13 – 0, lijkt het nu eindelijk eens goed te komen met ons team. Iets waar ik erg blij om kan zijn.

Tussen de middag had ik nog geen idee dat ik ‘s avonds zou staan springen op domme nederlandstalige muziek. Mijn computertje zoemde tevreden en ik deed wat schoolwerk. Een betere besteding van mijn weekend kon ik blijkbaar niet verzinnen. Eenmaal klaar met mijn verhaal over themische zonne-energie (wtf?!) kon ik tevreden constateren dat Renxe9 Martijn zover had gekregen zijn huis ter beschikking te stellen. Niet aan de wetenschap, maar aan de voorzitter en de penningmeester van het bierteam. Te weten Renxe9 en ik. Half negen zouden de deuren wagenwijd openstaan en het bier in de koeling liggen.

Kwart voor negen waren alle uitgenodigde leden aanwezig in het huis van Martijn. Na een beetje xbox, het uitlaten van de hond, een paar flesjes bier en zwaaisessies met Peter Alink was het rond 11 uur toch echt wel tijd om richting het feest te vertrekken. Peter zwaaide nog een keertje en weg waren we.

Nu is het niet zo ver fietsen naar Den Horn en dat was ook juist de drijfveer om te gaan. Je fietst even door de rimboe en je bent al bij het Hornhuis. Het gezellige hok, want meer is het niet, had op het podium zowaar 2(!) DJ’s en een dansvloer, voeg daar een bar met bier aan toe en een hoop gezellige mensen en je avond wordt top. Tenminste, als je dat wilt geloven. Renxe9 en ik waren na 3 biertjes al bekeerd en geloofden er in dat dit een topavond zou worden. Na 4 bier gingen we de dansvloer op en eigenlijk zijn we er haast niet meer vanaf geweest. Martijn was ondertussen lekker aan het babbelen met wat mensen en vermaakte zich ook prima. Hij stelde me ook netjes voor aan Arlette, z’n ex, nadat ik hem erom had gevraagd. Ik weet niet wat de aard van zijn relatie met haar was, maar als je met "Hoi! Neuken?" begint, roept dat toch vraagtekens bij mij op. Ik gaf maar netjes een hand, dat leek me het beste.

Ik stampte een tijdje flink door met Lisette, Emmy en Meyke, maar veel blikken kreeg ik niet, aangezien mijn verstandhouding met hun puur vriendschappelijk is. Het zou ook te zot wezen als ze me om de nek zouden vliegen, alhoewel ik dat wel leuk had gevonden, een beetje aandacht is nooit verkeerd. Zo’n groot struikelblok was dat dus niet, ik voelde me alleen een beetje overbodig, maar gelukkig maakte een blik van Renxe9 dit dan gelijk weer goed. Wie wxe9l een groot struikelblok voor zichzelf opwierp was Gertjan. Het was totaal niet tof om hem zo te zien twijfelen over het uitmaken met zijn vriendin. Maar Gertjan, doe wat je doen moet, als jij vind dat ze teveel aan anderen zit, dan is dat niet chill, misschien moet je eerst nog eens met haar praten.

Ik wou persxe9 voorkomen dat ik mijn eigen avond zou verpesten door teveel met G-J bezig te zijn. Ik ben daarom nog maar meer bier gaan drinken, echt ze smaakten me goed en anders liet ik ze me wel goed smaken. Mijn struikelblok was dat ik niet wist waar ik met de lege plastic "glaasjes" heen moest. Renxe9 blijkt dan toch maar weer multifunctioneel te zijn. In het midden van een gesprek bood ik hem mijn lege glaasje aan. Met een simpele handbeweging werd het ding achter de verwarming gegooid en hoewel Renxe9 best rare blikken naar zich teruggeworpen kreeg praatte hij rustig door over de onderwerpen die we even voor dit intermezzo aan het bespreken waren. We moesten helaas ons gesprek staken omdat ik mijn lach niet kon onderdrukken. Renxe9 zelf snapte er niets van: hij deed dit toch altijd?

Zoals je ook wel weet worden er heel wat blikken gewisseld op zo’n soort feest. De ene wanhopige jongen na de andere probeert een blik op te vangen van de plaatselijke schonen. Vooral de meisjes uit ons dorpje Aduard waren erg geliefd. Ook G-J’s vriendin werd veel aangekeken en de jongens hingen haar letterlijk om de nek, waar ze op den duur ook genoeg van had. Lisette vond het uitermate gezellig met een blonde jongen, met een kapsel waar elke stylist spontaan een hartstilstand van zou krijgen. Plat met een kuifje, sorry maar dat had ik toen ik groep 2 zat. Nu is dat heel erg uit. Ze verontschuldigde zich op een later tijdstip, waarschijnlijk voor het zoenen van hem, maar ik snapte haar niet. Ik had toch niets over haar te zeggen? Het zat me niet lekker allemaal. Heb toen later op de avond ook maar even mijn grensen verlegd.

Arlette werd lastig gevallen door een niet erg frisogende jongeman van 2 meter hoog en 1 meter breed. Ik zei haar: "He, dat is toch niks joh, wil je met mij dansen?" Waarop ik na een lange periode van schuurloosheid toch weer eens wist wat het was.Tegelijkertijd werd Emmy lekker bespeeld door Renxe9 en zo hadden wij ook onze vrouwelijke aandacht voor de avond. Ik voelde me echt een stuk beter, terwijl ze me misschien helemaal niet mochten. Een echt psychologische oorlogvoering op de dansvloor.

Dan toch maar weer richting huis rond kwart voor 3. De tent ging namelijk sluiten. De tijd was echt gevlogen, ik heb het xe9cht naar mijn zin gehad! Ik krijg steeds meer zin in mijn leven wat voor me ligt mede door dit soort dingen. Dat er door een fout in Renxe9 fietstechniek nog een smetje op de avond kwam nam ik dan maar weer met een korreltje zout. Renxe9 remmen roestten spontaan vast toen Judith schreeuwde dat hij naar de stad moest. Ik en diezelfde Judith vlogen op hem in waarbij Judith het zwaarst gewond uit de strijd kwam. Maar zoiets kan gebeuren en ik weet dat Renxe9 er spijt van heeft. Daar gaat het om.

Volgende week de remmen los in de Meeden, een echte thuiswedstrijd. Laten we dan hopen dat onze remmen niet vast komen te zitten op de terugweg.

Groeten,

Ralph