Beste vrienden en vriendinnen,

Onze schoolleiding van het WLG houdt nu al 1 hele maand het praatje dat er een bepaald patroon in onze schoolfeesten zit. De feesten van onze school zouden alleen maar gebruikt worden om te drinken en dat zou ten eerste het feest niet ten goede komen en ten tweede de reputatie van de school naar de knoppen helpen. Ik moet deze buitengewoon zeer betrokken schoolleiding – ahum – gelijk geven wat het zuipen betreft. Maar dat patroon snap ik niet helemaal. Elk feest is weer anders: andere mensen, meer of minder drank, dus dat patroon moet nog maar eens zwart op wit aan mij voorgelegd worden, want als op deze manier een alcoholisch schoolfeest door onze neus geboord wordt dan zou ik dat betitelen als ronduit kinderachtig. Nee, de schoolleiding, daar heb ik het op dit moment niet zo mee. Een patroon..ja hoor, drink er nog maar xe9xe9n.

Ik persoonlijk heb wxe9l een xe9cht patroon ontdekt. Tijdens het uitgaan nog wel! Mijn patroon zou ik graag de mooie titel "Het stap-patroon" willen geven, omdat het een patroon is dat van toepassing is op ons (om de) wekelijkse avondje stappen. Wat voor een patroon is dit? Simpel. Het is een opsomming van terugkerende fenomenen die me elke week bij het stappen steeds weer opvallen. En dat is dus niet 2 of 3 keer. Maar echt, bijna altijd. Zo nemen wij altijd de 11:37 bus en komen dus ook bijna altijd om dezelfde tijd aan in de stad, altijd bij de A-Kerk. Wat de aankomsttijd precies is mag Joost weten, want welke lul kijkt nou op zijn horloge als ‘ie rond 12′en uit de bus stapt? In elk geval, stap 2 is dan natuurlijk snel gezet: het zuipen in de 3 of in een ander cafxe9 (bijv. de doos) kan beginnen. (Natuurlijk kun je stap 2 overslaan als je al veel hebt ingedronken zoals Albert, maar wij raden desondanks altijd stap 2 aan.) Na stap 2 komt stap 3, ja hoor. Stap 3 is in "ons" hoekje gaan staan aan de draaibar in de 3. En daar begint het mooiste van de avond: dansen, losgaan, maar vooral, kijken!

Ga gewoon maar eens kijken: Wie zijn er allemaal? Wat doen ze? Is dit typerend voor diegene? En als je de informatie van een paar avonden optelt en ze bij deze vorige stappen, die ik hier boven uitgelegd hebt, gooit, dan heb je mijn patroon. Want het is xe9lke keer hetzelfde, met dezelfde personen. Misschien de ene keer in een wat ergere vorm dan een andere keer, maar goed, de gelijkenis is treffend. En die gelijkenis vind ik niet positief.
Zo staat de helft van onze groep al aan de terugweg naar huis te denken, een groep waar ik soms ook wel toebehoor. En dat is natuurlijk geen goede zaak. Je gaat immers uit, om weg van huis te zijn xe9n het is veel te duur om even ‘s avonds naar Groningen te rijden en weer terug te tuffen in een taxi, met als stompzinnige reden dat je even een frisse neus moest halen.
De andere helft gaat flink los en denkt na een uur of 2: "Nou, der is hier ook geen ene flikker aan! Geen lekkere mokkels/kerols die naar me toe komen! We kunnen net zo goed gaan!." Maar deze groep zegt dat nooit, want ze weten dat weggaan geen optie is omdat het nergens op zou slaan. Hetgeen ik hierboven al beschreven heb.

Kortom, tot zover mijn geweldige zeikverhaal. Het opkroppen leek me geen goede zaak en daarom heb ik mijn gedachtes over ons stapgedrag maar even goed beschreven en ik denk ook dat velen hierin iets zullen herkennen. Ik ga dus ook echt niet al onze stapavonden meer beschrijven omdat ten eerste het patroon nu al wel uitgelegd is en ten tweede omdat er de laatste tijd eigenlijk niet meer echt toffe avonden bij zaten. Tenminste, zo voelde het. Totdat het vakantie werd…!

Krokusvakantie, ik kon het eigenlijk niet geloven, ik was zo toe aan vakantie en nou was het alweer zo ver, ik werd op mijn wenken bediend. Al dat gezeik op school ook altijd over de schoolfeesten en dan ook nog dat vreselijke Grieks waar ik me mateloos erger in de les: iedereen doet er namelijk xe9cht z’n best.  En als je dan ook nog een dom onderbouwfeest moet regelen en tegelijkertijd grote onenigheid hebt binnen je muziekbandje, tja, dan voelt het toch heel lekker, een weekje vrij. Helaas is die week nu bijna ten einde, maar ervan genoten heb ik nu al. Het was zo’n vakantie waar zeg maar alles wel in zit: gezelligheid, vriendschap, daarbij de nodige hoeveelheid bier en een oplossing voor mijn problemen.

Maandag was eerst niet zoveel soeps maar ‘s avonds werd toch maar bij in huis voor een pokersessie afgesproken. Dit mondde uit in de zoveelste domme kutgrap van Renxe9 waar iedereen collectief dubbel om lag, behalve Judith. Zij vertrok terstond en ik heb haar niet eerder weer gezien als vrijdagmiddag, warempel had ze nog een glimlach op haar gezicht ook, wat ik wel mooi vond. Gek genoeg leek het er na maandag helemaal niet echt meer op alsof het een toffe vakantie zou worden, ik zou alleen donderdag nog gaan stappen met wat klasgenoten, maar ach, dat waren niet zulke stappers dus dat zou wel weer een beetje slap lullen worden. Niet zulke mooie vooruitzichten dus. Totdat Renxe9 zelf ook een patroon ontdekte: woensdagmiddag in welke vakantie dan ook zaten wij met een bepaalde groep altijd een biertje te drinken in de 3 gezusters. Het leek Renxe9 dan ook een leuk idee om dat weer te doen en zo geschiedde het. En na de nodige halve liters leek mijn vakantie dan toch al meer dan geslaagd. Dit gevoel werd nog meer versterkt toen die gekke Gerwim Timmer 30 euro uit een gokkast trok en ons een rondje gaf. Sindsdien is Gerwim verslaafd, maar dat terzijde.

Donderdag begon eigenlijk nog niet eens zo slecht, ik kon me verheugen op het feit dat Renxe9 ook mee zou gaan naar de stad en dat het dus niet zo’n dooie boel zou worden. Tijdens voetbaltraining werd dat gevoel al iets minder behagelijk: Renxe9 had zich ziek gemeld terwijl onze trainer hem net had zien fietsen en diezelfde trainer had de pik op mij die avond, waarschijnlijk vond ‘ie mijn nieuwe kapsel niet zo gaaf, ik zou anders niet weten waar het aan heeft gelegen, want ik was niet de enige met fouten. Maar goed, na training snel naar huis, douchen, mooi maken, je kent de hele routine wel. Daarna op de fiets gesprongen, vergezeld door mijn kratje heineken, op naar martijn.
Aangekomen bij Martijn had ik nog steeds de hoop dat Renxe9 er zou zitten maar niets was minder waar. En toen Renxe9 door de telefoon aangaf dat ‘ie te brak was om te komen knapte mijn grote zeepbel en ik realiseerde me dat ik zonder mijn kameraad moest losgaan en met mensen van een gymnasium leek dat niet te kunnen. Maar ook in dit geval bleek dat niets, maar dan ook echt niets, minder waar was. Want wat was het mooi met die mensen uit mijn klas en ik weet eigenlijk niet eens hoe snel we dat nog eens moeten doen.

Het begon allemaal met het indrinken en frituren bij Martijn. Jeffrey had z’n moeder namelijk zo gek gekregen om ons te voorzien van anderhalve zak patat en een aantal frikandellen. Ook had ze er speciaal voor Jeffrey een kroket bij gedaan, want blijkbaar vond hij dat een stuk lekkerder. Toen hij even later zijn kroket van het bordje af zag glijden moest hij er toch aan geloven en nam hij maar een frikandel. Maar helaas voor de kapotte kroket had Jeffrey nog meer honger en ook het flatterige stuk paneermeel gevuld met ragout werd weggehaffeld. Om even voor twaalven stond onze bestelde taxi voor de deur en waren we op weg naar de stad. Ik had voor mezelf allang beslist dat ik mijn klasgenoten zou opzoeken zodra ik daar de kans voor had. Zo gedacht, zo gedaan. Ik kwam erachter dat ze zich in de tequillabar ophielden. Na een bezoek aan de wc zocht ik ze op en mijn verwachtingen werden geheel teniet gedaan door wat ik daar zag. Ik had een stelletje rustige gymnasiasten verwacht met een halve liter in de hand. Nou zat ik er niet ver naast, want dit was ook wel het geval. Waar het niet dat mijn kameraden en vriendinnen ook in Zuidwolde al hadden zitten tanken! De sfeer was meteen al geweldig! Douwe bood me gelijk een halve liter aan en ach ik was zelf ook in een goede bui dus ik kocht meteen 2 witte wijn voor de meiden. De gesprekken kwamen los en Hilko en ik bespraken vanalles en nog wat. En zo kwamen we ook op het punt van Marieke, een meid uit mijn klas: Ik miste haar! Ze zou er toch ook zijn? Hilko legde me samen met Foppie uit dat ze met ene jongen van haar werk mee was. Dit kwam me erg raar voor omdat ze normaal altijd zo’n rustig meisje was. Gelukkig werd me ook duidelijk gemaakt dat het om een puur vriendschappelijke relatie ging: "ze vind hem niet zo leuk hoor" zei Foppie tegen me toen ze de verwarring in mijn ogen zag. Gek genoeg kwamen de twee hoofdrolspelers later doodleuk hand in hand aanlopen. Met de armen om elkaar heen geslagen bestelde de twee wat te drinken. Ik vroeg nogmaals: "vinden ze elkaar echt niet leuk?" Waarop ik weer te horen kreeg dat dit niet het geval was: Marieke had gewoon iets te veel wijn gehad en daarom was ze zo losjes. Ach ja dat kon ik ook wel begrijpen. Maar toen de twee voor mijn neus de lippen tegen elkaar drukten kreeg ik in de gaten dat het wel om heel veel wijn moest zijn gegaan. Dit was hxe9t voorteken dat dit een geweldige avond zou worden. Iedereen was superlosjes en op de verhoging bij de draaibar liet ik de jongens van het bierteam even zien dat losgaan xe9cht wel mogelijk is zonder Renxe9: Je moet het alleen even willen zien en gelukkig zijn mijn ogen geopend.

Na de nodige danspasjes wou Johanna wel heel graag even in de Vera kijken, ze was klaarblijkelijk allang vergeten dat we die week ervoor nog zo hadden zitten bekvechten om een valse noot. Ik wist trouwens dondersgoed dat er niets te doen was in de Vera, maar toch gingen Hilko en ik doodleuk de kelder in om een biertje te pakken. De dames voelde zit ietwat genaaid maar toen we eenmaal weer aan de praat waren geraakt vonden ze het ook niet meer zo erg. Daarna op naar de Vlaamsche Reus, een kroeg waar ik nog nooit van had gehoord. Het bleek een beetje een studentenkroeg te zijn, maar wel een hele vette studentenkroeg: cola beerenburg 2,50. En ook hier kwamen de gesprekken weer op gang, het hield gewoon maar niet op met mooi zijn. Zelfs toen martijn mij om kwart over 3 belde dat ze naar huis gingen. Ik persoonlijk had hier helemaal geen zin in, dus nodigde ik ze uit om iets te komen drinken in de Vlaamsche Reus. Daarna wouden ook zij niet meer weg. Zelfs niet toen ik als enige de Shadrak in kwam en daar losging op de paal die in het midden van de dansvloer staat. Het plaatje was gewoon perfect: de dames hadden lol, de jongens vonden het prachtig en het was gewoon supergezellig. Toch jammer dat de tijd dan zo vliegt.

Ik had net mijn vrienden uitgezwaaid en ik zat alweer bij Linde aan de rode wodka/red bull. Want nu waren de jongens uit Aduard niet meer weg te slaan uit de stad. Uiteindelijk lukte dat wel en namen we de taxi om kwart voor 5. Waardoor ik om 5 uur in mijn bedje lag. Moe, maar heel erg voldaan.

De volgende ochtend doe je dan je ogen open en dan kom je tot de ontdekking dat het vrijdagochtend half 12 is. Je zet dan met je brakke hoofd de computer aan en msn op afwezig. Je smeert dan een broodje en kleed je rustig aan. Er gebeurt daarna echt helemaal niks, zoals dat hoort op je brakdag in de vakantie, tot aan half 2. Opeens duikt Renxe9 op op msn: "hxe9 mennes! ga je mee naar de 3? m’n vriendin en Annie komen ook en misschien krijgt Judith vrij van haar werk! kan wel eem’ tog?". Je hebt dan echt geen bedenktijd, je zegt gewoon ja. Je haalt supersnel een potje gel van de kapper en springt op de fiets om dan samen met Renxe9 veel later dan de afgesproken tijd weg te fietsen. En op deze manier word je vakantie mooi. Je kunt natuurlijk op je bureaustoel weg gaan zitten roesten op een vrijdag, maar waarom niet gewoon even iets drinken in de stad? En na een hoop gepraat en gezuip ga je dan wxe9xe9r voldaan richting huis. Waar je de volgende dag weer mooie verhalen hoort over schoenen die uit zijn gegaan en de grote zoektocht ernaar enzovoorts.

En dan nu, om deze log even af te sluiten met een mooie uitsmijter: Je kunt overal eigenlijk wel een patroon in zien en je kunt bij elk van deze patronen je eigen gedachten hebben. Zowel positief als negatief natuurlijk. Maar is het niet veel mooier om zelf patronen te ontdekken? te crexebren? Deze vakantie is mijn zelfontdekte patroon, een patroon wat alles bevat waar ik gelukkig van word. Vooral de warmte en gezelligheid van verschillende mensen om me heen, dat is iets wat geen mens mag ontberen in zijn/haar leven. Dus vrienden en vriendinnen? Wat zeggen jullie er van? Is het vakantiepatroon bij deze goedgekeurd?

Alvast bedankt voor deze mooie week.

Groetjes,

Ralph