Wat een vakantie heb ik achter de rug: Veel gezelligheid, kaartspelletjes en bier. Kortom 2 zeer geslaagde weken, om met plezier op terug te kijken. Er waren echter ook een paar kleine dieptepuntjes: Onze tuin werd tot 2 keer toe omgedoopt tot eigen terrein.

Het begon al op de dinsdag in vakantieweek 2: verjaardagsfeestje van Judith, de nicht van Renxe9, ze werd negentien en was dus nu echt de titel "oppertokkie" waardig. Om negen uur mocht het kratje amstel aangebroken worden en natuurlijk lieten wij deze kans niet onbenut. Van alle aanwezig dronken er zo’n 6 mee als ik het mij goed herinner: Renxe9, G-J, Timmer, Stepjes, Louwe en Judith – waarbij ik mezelf niet meereken wat dat spreekt voor zich. Al gauw werd dit o zo gezellige verjaardagsfeestje gewoon een ordinaire zuippartij (hoe kon het ook anders hoor ik je denken.). Helemaal toen het 2de kratje z’n ondergang tegemoet ging. Binnen no-time was iedereen zo lijp als een….euhm – een.. – een..lid van het bierteam..! En de verhalen over oud en nieuw kwamen weer boven drijven. Wie wat had gedaan, wie te veel had gezopen en ga zo maar door. Maar dat ene misdrijf, kwam niet aan de orde, nouja, misschien wel, maar niet in een mate waarvan ik dacht dat het goed besproken werd. Timmer had namelijk, mijn tuin, eigen terrein gemaakt.

Toen ik de ochtend na oud en nieuw mijn bedje verliet om een broodje te gaan eten, wou mijn moeder graag weten wie dat in de tuin had gezet. Ik vroeg verbaasd: wat?. Het scheen dat, zijn belofte nakomend, Timmer een bord van voor de oude rabobank op een zodanige manier had verplaatst dat ‘ie nou in onze tuin stond. Timmer en kornuiten: Jullie worden bedankt! . Gelukkig kon iedereen de humor van het hele schouwspel er wel van inzien en m’n ouders verwijtten me gelukkig niets. Het bordje, met als opschrift "EIGEN TERREIN" had als doel bij de rabobank, de parkeerplaats onparkeerbaar te maken, de bank wordt nu immers bewoont door 2 mensen die verhuist zijn uit de randstad. Het bord had bij ons in de tuin niet echt een functie, onze tuin was al bij voorbaat onparkeerbaar – daar hadden we echt geen bord voor nodig. Maar toch, het geeft aan hoe behulpzaam de jeugd van tegenwoordig is.

Het verjaardagspartijtje van Judith werd doorgezet op het schoolplein van de Goeman Borgesius school, bij ons in het dorp. Ikzelf ben om 12 uur naar huis gegaan en heb dus niet meegekregen wat daar is gebeurd, maar ik heb zo mijn bronnen. Timmer schijnt naar een gefrustreerde omwonende geroept te hebben dat ze over een paar uur wel weg zouden zijn, hij begreep ook wel dat er mensen waren die de volgende morgen weer moesten werken. Renxe9, verstandig als hij is, maakte er maar een paar minuten van, maar natuurlijk was dat niet erg geloofwaardig. Renxe9 was naar eigen zeggen namelijk pas om half 3 thuis.

En als je dan vakantie viert is het ook een keer voorbij. En naar mate dat moment dichterbij komt, komt ook het besef in je op dat je deze geslaagde vakantie in stijl moet afsluiten. Dat moest dan de laatste zaterdag van de vakantie gebeuren: we gingen weer eens op stap, een orginelere manier had ik zelf niet kunnen verzinnen.

Grote paniek rond 9 uur, we MOETEN en ZULLEN indrinken, maar waar en wat drinken we dan? "Mennes" had geen zin om 7 man in ze huis te hebben, buiten zitten was geen optie want het regende pijpenstelen op dat moment en dan nog: we hadden geen bier op 9 flesjes van rene na en met het bierteam erbij, zet dat geen zoden aan de dijk. Na wat gelach en vooral gezuip moesten we echt richting het huis van Renxe9, daar wachte in eerste instantie een heerlijke halve worst op ons. Die we ons dan ook goed zouden laten smaken. Waar het niet, dat juist toen we de eerste hap wouden nemen albert samen met zijn moeder (die ons heen zou brengen) en de hele meute, voor de deur stonden om ons op te pikken. De worst moest maar mee de auto in en – hoppa – het avondje uit was begonnen.

Eenmaal in de stad was het direct weer zoeken naar de ingang van de 3, waar toevallig ook de rest van de groep, die met een andere auto was gebracht, stond. Direct werd er binnenin de 3 gezusters een "hokje" bemachtigd waar weer het nodige bier werd weggetankt. Iedereen was daarna lijp genoeg om naar boven te gaan, dus dat deden we, want het bierteam, gaat altijd naar boven. In de grote draaibar zag ik direct een hele horde leuke mensen. Lisette was aanwezig en Marieke en Meyke huppelden ook vrolijk rond. Renxe9 was direct ook bezig met diverse activiteiten die niet nader toegelicht hoeven te worden en ikzelf danste met een ieder vrouwelijk persoon die daar zin in had. Na een tijdje gedanst te hebben had iedereen eigenlijk best wel honger, dus moesten we naar de "nep-febo". Ik hoefde niet echt iets te hebben voor mezelf maar je vind het lullig als je ze alleen laat gaan, dus je gaat mee. Dat had ik beter niet kunnen doen. Alles ging goed totaan de "terugreis" naar de 3 gezusters: Renxe9 liep samen met ik geloof Judith vooraan, ik wou een sprintje trekken om ze bij te halen, want ik moest waarschijnlijk iets heel nuttigs zeggen. Op het moment dat ik mijn sprintje inzet neemt Timmer een iets txe9 grote stap en beland mijn voet achter zijn been. Ik val, bezeer mijn knie en iedereen maar lachen! ‘K heb TImmer toen maar een hand gegeven, weet ik ook eens hoe hij zich voelt als hij weer eens niet serieus genomen wordt.

Nu heb ik wel een beetje een dis geprobeerd te geven met het voorgaande stuk, gericht aan Timmer. Dit natuurlijk omdat ik stinkend jaloers op deze jongen ben. Zonder enige eigen inbreng zoent hij met een best wel knappe meid. Daarom dames en heren doen wij graag collectief ons petje af voor Gerwim (ja dat is zijn voornaam) Timmer. Goed gedaan jongen.

Een taxi regelen lukte zoals gewoonlijk niet echt, de ene vroeg 70 euro voor een ritje aduard (zat vast iets verkeerds in z’n eten) en de ander kon echt geen 5 mensen in z’n auto hebben. Taxichauffeurs zijn soms zulke mierenneukers, maar dat geldt niet voor de meeste. De taxi waar ons oog uiteindelijk op viel bleek een zeer grappige taxichauffeur te bevatten. 20 euro naar aduard met 4 personen, daar stonden onze oortjes wel naar. Renxe9 vond het ook prachtig, die jongen was helemaal in z’n element omdat snoop doggy dog uit de speakers knalde.

Ik ben maar gelijk bij mijn huis uitgestapt, ik had het ff gehad met al dat gefeest, ik moest en zou neerploffen in m’n bedje. De rest moest zonodig nog even bij de brug zitten. Maar iets zegt me dat ze daar niet zijn blijven zitten. Want toen ik vanochtend wakker werd, moest ik aan dat liedje van Byoncxe9 denken (en dat terwijl ik geen RnB luister), Dxe9ja Vu. Het bordje was terug maar nu in gezelschap van een stoelje (bij de bakker weggejat) en een oude wieldop. Mijn ouders waren er nu niet zo gecharmeerd van. Ik beschuldigde gelijk Timmer weer van dit vreselijke misdrijf, maar zo bleek, onterecht! Want Oppertokkie en haar hulptokkie m.a.w. Judith en Renxe9 en natuurlijk de rest, want vele handen maken licht werk, hadden me dit geflikt. En zelfs de tuin van Timmer bleef niet ongeschonden, zijn tuin had als versiersel een mooi vogelhuisje gekregen.

Kortom, een geweldige avond, veel gelachen, veel gedanst en een zere knie.

En owee als je in onze tuin komt, ’tis eigen terrein.

Ralph